Interview

A conversation between Phoenix Lights’ pianist/singer/songwriter , Sandra Spaceflower Zovko & Wim van de Herik from Fakemagazine.nl 🙂 Source:  https://www.fakemagazine.nl/2021/06/phoenix-lights/ 

Wanneer is het allemaal begonnen voor Phoenix lights ? Spontaan of met een van te voren gemaakt concept cq bottomline?

In 2011 was ik door ziekte veel thuis. In die tijd kon ik niet veel meer dan in bed liggen en soms kroop ik ook achter de piano. Ik voelde sterke behoefte om met muziek bezig te gaan en begon met mensen af te spreken om samen te spelen. Gauw schreef ik mijn eerste nummers en ging ik dit met mijn toenmalige band Fashionably Late Romantics, uitwerken. De nummers die ik toen schreef waren vooral pop-rock, zeg maar toegankelijke nummers voor een breed publiek.

Ik had in die tijd ook veel TOOL geluisterd en voelde de behoefte om mijn wat donkerdere kant onder de loep te nemen. Met een aantal mensen zette ik begin 2013 een band op waarin ik muziek wilde maken die wat meer donker is en meer diepgang had. We hadden toen geen naam nog. In mei 2013 ontmoette ik Laurens bij een festival waar we allebei met bands optraden. We konden alleen maar over muziek praten en waren heel erg enthousiast en verrast over hoe we soortgelijke opvattingen hadden over muziek en bands etc.. Natuurlijk heb ik Laurens toen meteen uitgenodigd om bij de band te komen – als bassist, want die ontbrak nog. Helaas is deze band binnen een maand of zo uit elkaar gevallen en alleen Laurens en ik bleven achter. Bandloos en zonder dat we vervangende muzikanten konden vinden besloten we in September 2013 verder samen als duo door te gaan. Zelfde maand traden we met onze eerste 2.5 liedjes op in De Twee Spiegels in Leiden als Phoenix Lights.

Phoenix Lights whats in a name? Je zeg maar nickname is er wel mee verweven.

Deze naam heeft oorspong in mijn fascinatie met UFOs/ aliens. De naam heb ik al “bedacht” voordat ik de huidige band Phoenix Lights oprichtte. Eigenlijk is het de naam van een UFO fenomeen dat in 1997 heeft plaatsgevonden in Arizona, US. Phoenix Lights, of “Lights over Phoenix” zoals ze nog meer worden genoemd, was een enorm, zwart, ruimteschip in de vorm van een driehoek met lichten erop, dat boven Phoenix reisde en duizenden mensen versteld deed staan. Ik zie het als iets dat niet van een andere wereld is maar juist van deze, alleen ons (nog) onbekend is. De naam associeer ik met de wereld waarin ik mij bevind als ik een nummer schrijf: ik duik in een “donkere” onbekende wereld van het onderbewuste en door erover te schrijven schijn ik er het licht op.

Vertel es wat over jezelf je roots, muzikale roots. Je bent al een hele tijd in NL maar je hart ligt nog steeds in Bosnie?! Uiteraard je familie maar ook de cultuur.

Mijn muzikale roots liggen in het voormalige Joegoslavie. Als tiener ben ik daar vandaan naar NL gekomen door de burgeroorlog die daar woedde in de jaren 90.

Mijn moeder hield van zingen en ze kan het ook erg goed, en mijn vader speelt gitaar en zingt. Dit vooral als we bij elkaar kwamen met vrienden of familie. Thuis luisterden mijn ouders vooral naar de bands uit mijn moederland, die zongen in mijn moedertaal. Er waren er een aantal die ik zelf ook waardeerde, hoewel mijn smaak een beetje anders was dan die van mijn ouders. Ik luisterde naar Lepa Brena, Novi Fosili, Bijelo Dugme, Zdravko Colic. We luisterden toen veel naar de radio en ik was gauw aangetrokken door Classic Rock uit de UK. Zo heb ik op mijn 12e Queen ontdekt en sinds toen is Queen mijn grote muzikale inspiratie.

Op mijn 7e begon ik met pianospelen op een muziekschool, en al gauw kon ik de liedjes van Queen op piano op gehoor “vinden”. Intussen heb ik ontdekt dat ik veel muziek mooi vind. Bands als Camel (Lunar Sea), Pink Floyd, Fleedwood Mac, Dire Staits, Supertramp, Led Zeppelin, en natuurlijk Tool, maar ook alternative 80’s rock zoals Tears for Fears/ Duran Duran/Kim Wilde/ The Smiths/The Cure om maar een paar te noemen, en natuurlijk luisterde ik als twintiger veel naar old school (jungle) drum&bass zoals Aphrodite, Noizia, Dillinja, Adam F, J Majik etc. Klassieke muziek kan ik ook waarderen, maar meer om te spelen, niet perse om er naar te luisteren. Bach is mijn favoriet.

Wat mijn hart betreft, ik merk dat de liedjes uit mijn jeugd van Bijelo Dugme, Z.Colic enz. me nog steeds erg raken en ik luister ze nog steeds vaak. Mijn hart ligt niet perse in voormalig Joegoslavie. Het is all over SPACE, net als muziek. Misschien verklaart dat mijn nickname (Spaceflower) 😉

Ik denk niet in de termen van landen en grenzen. Ik verbind me met mensen, degenen die humaan, tolerant, vredelievend zijn, progressief gedachtengoed hebben, en die mensen zijn, gelukkig, in elk land te vinden. En ik verbind met mensen door (mijn) muziek natuurlijk.

Ik heb jullie 2 keer live gezien, wonderschoon en zelfs opper scribent muzikant Cor Gout ging overstag middels een hoge notering in zijn jaarlijst van een paar jaar terug. Maar toen als duo en nu met zijn vieren hoe is dat ontstaan?

Phoenix Lights was van oorsprong bedoeld om een volledige band te zijn. Helaas konden we de meeste tijd enkel als duo werkzaam zijn. We hebben heel lang gezocht naar een geschikte drummer, maar weinig succes erin gehad helaas. Slechts enkele keren hebben we met drummers gewerkt. Ook hebben we vaak genoeg de moed opgegeven dat we iemand zouden vinden die bij ons past. In 2020 ben ik voor de zoveelste keer op Muzikantenbank gaan zoeken en nam ik contact op met bassist Marc Damania, die we bij de eerste afspraak meteen al bij de band vroegen. Een paar maanden later kwamen we op dezelfde website onze drummer Koen Maassen tegen. Ook met Koen was het meteen raak. Deze lieve mensen zijn harde werkers en super muzikanten, en Laurens en ik genieten enorm van ze! Het is echt een enorme eer om ze te kennen en we zijn enorm dankbaar dat we dit mogen ervaren- ons samen in de muziek te mogen verliezen. 🙂

Je ontkomt niet aan muzikale invloeden, inspiratie bronnen maar jullie hebben bovenal een volstrekt eigen geluid. Vertel es wat over je teksten ?

Teksten, omdat ik ze zelf schrijf, gaan vaak over mijn innerlijke wereld. De teksten komen vaak samen met muziek, soms als ideeën of gedachten over de wereld, en dingen waar ik mee zit, die ik dan uitwerk tot een liedje. Ze zijn dus autobiografisch, soms wat directer, soms op verschillende manieren te interpreteren. Ik merk dat als ik schrijf, ik veel over mezelf te weten kom. Dingen die ik niet wist dat ze in me leefden. Soms denk ik dat ik over onderwerp A schijf, maar achteraf sta ik paf als ik zie dat het liedje over iets anders gaat. Vele van mijn liedjes zijn geïnspireerd door relaties, of breken ervan, maar ook door andere, moeilijke events in het leven. Ik vond het vroeger onmogelijk om niet-melancholische (vrolijke?) nummers te schijven, dat zat gewoon niet in me. Maar op ons aankomende album merk ik duidelijk al een kleine shift hahaha.

En je bent ook actief als danser/ teacher.

Nou laten we het zeggen dat ik enorm veel van dansen hou net zoveel als van muziek. Eigenlijk vind ik niet dat ze zonder elkaar kunnen zijn (dat voel ik in mijn lichaam dan). Ik baal er soms ook erg van dat ik op het podium achter de piano (vast)zit en niet lekker kan gaan ronddansen.

Ik ben de afgelopen jaren veel met zouk, moderne dans en afrikaanse dans bezig geweest en lessen genomen. Zelf heb ik een tijdje afrikaanse dans gegeven.

Slotvraag die jammer genoeg vaak gesteld is: hoe gaan jullie om met de pandemic? En ondanks dat plannen voor de toekomst? Er komt een nieuwe plaat aan?!

Voor Laurens, die professioneel geluidsman is, betekende de pandemie tijdelijk totaal stoppen met werken. Door een regeling kon hij het gelukkig net redden. Ik ben pianolessen online gaan geven. Veel leerlingen zijn gestopt helaas omdat ze geen online lessen wilden, maar genoeg mensen bleven ook doorgaan. Minder/ geen werk, betekende voor ons wel veel meer tijd en focus voor het maken van het album. We doen alles zelf dus alles duurt lang. Rust en uitval van andere activiteiten (ik danste pre-corona 10 uur per week en reisde constant door NL heen) droegen alleen bij aan de creativiteit. We hebben gewoon keihard doorgewerkt.

De komst van Marc en Koen bij de band was enorme verandering midden in het proces van het maken van ons album, maar wel een die extra frisheid met zich mee bracht. Zowel kwa banddynamiek, als kwa creatieve ideeen. We hebben nu veel tijd kunnen investeren in nummers oefenen met z’n vieren, en we hebben samen arrangementen voor bas en drums ontwikkeld. Door de coronamaatregelen konden we pas onlangs naar een ruimte met akoestische drums om hiermee te repereteren en te gaan opnemen.

Door het Corona-gebeuren kan je natuurlijk weinig met zekerheid plannen kwa release of optredens. Ook weten we niet hoe de situatie straks in het najaar is. Maar we houden hoop dat we ergens in het najaar ’21 het nieuwe album met z’n vieren live kunnen presenteren aan het grote publiek.

Leave a Comment